ชวนไปเดินดูงาน Bangkok Art Biennale ผ่านคำบอกเล่าของนักสร้างสรรค์

ศิลปะเข้าถึงไม่ยาก! อันที่จริงงานอาร์ตล่าสุดที่จัดในกรุงเทพฯ อย่าง ‘Bangkok Art Biennale’ ก็เหมือนจะช่วยให้ศิลปะขยับเข้าใกล้ชีวิตมากขึ้น

 

เราเลยอยากชวนไปเดิน ดู ชม งานศิลปะจากศิลปินระดับโลกที่กระจายตัวอยู่ใน 20 โลเคชันทั่วกรุงเทพฯ จัดแสดงผลงานจากศิลปินระดับโลกทั้งต่างชาติและศิลปินในประเทศกว่า 200 ชิ้น โดยไม่ได้ตีกรอบให้ศิลปะต้องอยู่แค่ในพิพิธภัณฑ์ แต่สามารถอยู่ในพื้นที่อื่นๆ ได้ เช่น ในวัด อาคารร้าง หรือ แม้แต่ห้างสรรพสินค้า

Bangkok Art Biennale ครั้งแรกของกรุงเทพฯ จัดขึ้นมาได้อย่างน่าสนุก เพราะสถานที่แสดงผลงานหลายแห่งอยู่ในละแวกเดียวกัน ทำให้สามารถเดิน ขึ้นตุ๊กตุ๊ก หรือนั่งเรือข้ามฟาก เพื่อไปชมผลงานได้อย่างไม่ลำบาก ใช้เวลาเพียงหนึ่งวันก็น่าจะเก็บได้ครบ 20 แห่ง เราเลยไปขอความเห็นจากเหล่านักสร้างสรรค์ที่ไปชมมาแล้ว เผื่อว่าคุณจะเลือกได้ง่ายขึ้นว่าควรเริ่มดูงานที่ไหนเป็นที่แรก!

 

‘The Gardener’ – ทวีศักดิ์ มูลสวัสดิ์  จัดแสดงที่ BACC 
แนะนำโดย ณณฐ ธนพรรพี – ครีเอทีฟ อาร์ตไดเร็กเตอร์

“เราว่างานศิลปะแสดงสดของทวีศักดิ์มีความน่าสนใจ ทุกๆ วันเขาจะ Live เฟซบุ๊กขณะที่เดินจากบ้านมาหอศิลป์ ซึ่งเป็นระยะทางกว่า 20 กิโลเมตร พอถึงแล้วเขาก็จะเอาดอกไม้พลาสติกที่ถือมาจากบ้าน ปลูกลงในดินที่เลือดของเขาผสมอยู่ อีกเหตุผลที่เราชอบงานนี้ก็เพราะถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้ซับซ้อน แต่เป็นงานที่ต้องใช้พลังร่างกายเยอะมาก ซึ่งก็เป็นสไตล์แบบมาริน่าที่เน้นความถึกทน รวมถึงเราชอบที่เขาใช้เฟซบุ๊กเข้ามาเป็นหนึ่งในอุปกรณ์ด้วย”

‘The Gardener’ ของ ทวีศักดิ์ มูลสวัสดิ์ คือหนึ่งในผลงานที่แสดงอยู่บนชั้น 8 ของหอศิลปกรุงเทพฯ ซึ่งเป็นโซนของสถาบันมารีนา อบราโมวิช (MAI) โดยเป็นศิลปะการแสดงสดที่ใช้ระยะเวลาต่อเนื่อง ตัวงานของทวีสักดิ์เริ่มตั้งแต่เขาก้าวเท้าออกจากบ้าน โดยเขาจะถือดอกไม้พลาสติกและถุงดิน เดินเท้า 21 กิโลเมตร ไปที่หอศิลปฯ ทุกวันเป็นระยะเวลาสามสัปดาห์ และตลอดการเดินทางจะมีการถ่ายทอดลงในเฟซบุ๊กและแสดงผลขึ้นบนจอโทรทัศน์ในพื้นที่จัดแสดงงานของเขาด้วย

 

‘I Have Dreams’ – จุมพล อภิสุข จัดแสดงที่ BACC
ลักษิกา แซ่เหงี่ยม – ช่างภาพอิสระ

“เราชอบงานวิดีโอของคุณจุมพล อภิสุข ที่เขาถ่ายสัมภาษณ์โสเภณีในจังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเขาก็ถามถึงความฝันของแต่ละคน บางคนก็อยากเปิดร้านอาหารจีน บางคนอยากเลี้ยงพ่อแม่ หรือบางคนก็อยากเป็นมาเฟีย ซึ่งงานมันทัชเราเพราะเขาทำให้เห็นความเหลื่อมล้ำโดยที่ไม่ได้ยัดเยียดอะไรเลย ซึ่งตอนที่ดูอยู่เราก็ได้เห็นปฏิกิริยาของคนดูคนอื่นๆ ด้วย บางคนก็หัวเราะ หรือบางคนก็นิ่งเงียบ คืองานมันเปิดกว้างมาก”

ศิลปะรูปแบบที่เรามักจะได้เห็นจุมพล อภิสุข โลดแล่นอยู่บ่อยๆ คือศิลปะการแสดงสด แต่ในงาน Bangkok Art Biennale ครั้งนี้เขาได้นำเสนอผลงานวิดีโอสัมภาษณ์ในประเด็นเรื่อง ‘ความฝัน’ ของผู้ค้าบริการทางเพศที่เป็นคนไทยชนกลุ่มน้อยในจังหวัดเชียงใหม่ ในชื่อ ‘I Have Dreams’ ผู้ให้สัมภาษณ์แต่ละคนเล่าถึงเรื่องราวการทำงานของพวกเธอ เหตุผลของการมาทำงาน ความสุขในชีวิต และความฝันที่เป็นเป้าหมาย ขณะเดียวกับที่ได้เรื่องเล่าของผู้ขายบริการ ภาพของความเหลื่อมล้ำ ภาพของอุปสรรคจากรัฐ ก็ได้สอดแทรกอยู่ตลอดในคลิปวิดีโอของจุมพล

 

‘Invisible Stream’ – อนุพงศ์ เจริญมิตร จัดแสดงที่ East Asiatic
อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล – ผู้กำกับและนักเขียนบทภาพยนตร์

“เราสนใจชิ้นงาน Invisible Stream เพราะมันพูดถึงเรื่องที่เราสนใจ คือเรื่องความทรงจำของพื้นที่ ซึ่งงานชิ้นนี้เขาได้นำเสนอความทรงจำจากสองพื้นที่คือไทยและเดนมาร์ก ผ่านผู้ชายสองคน โดยนำมาจัดแสดงใน Space ที่เกี่ยวพันกับความทรงจำนั้นด้วย มันจึงเป็นเหมือนผลพวงของความทรงจำที่ทำให้เกิดวิดีโอนี้ขึ้นมาได้ “

งานวิดีโอ ‘Invisible Stream’ ความยาว 14 นาทีของอนุพงศ์ เจริญมิตร ชิ้นนี้ คือการผลิตงานมาเพื่อจัดแสดงในงาน Bangkok Art Biennale โดยเฉพาะ ซึ่งวิดีโอชิ้นนี้มีกลิ่นอายคล้ายงานสารคดีที่จับเอาผู้ที่เกี่ยวข้องกับ ‘เรื่องเล่า’และ ‘ความทรงจำ’ ของบริษัทและพื้นที่ตึก East Asiatic มานำเสนอ โดยเขาได้เดินทางไปยังโคเปนเฮเกนบ้านเกิดของบริษัท เพื่อไปสัมภาษณ์เหล่าผู้คนที่เกี่ยวข้อง เพื่อหาจุดเชื่อมของความทรงจำที่อยู่อีกฟากของทะเล

 

‘Diluvium’ – Lee Bul จัดแสดงที่ East Asiatic
แนะนำโดย ภูริพันธุ์ รุจิขจร – ผู้เชี่ยวชาญด้าน Data Visualization

“เราว่างานที่แสดงใน East Asiatic และ O.P. Place มีความน่าสนใจ โดยเฉพาะงาน Installation ของ Lee Bul ที่จัดแสดงในพื้นที่ด้านหนึ่งของตึก East Asiatic โดยใช้เทปห่อหุ้มวัตถุ ต่างๆ ไปจัดวางอยู่ในนั้น ซึ่งเราคิดว่ามันเป็นการเล่นกับพื้นที่ได้อย่างน่าสนใจ แถมแสงที่ส่องเข้ามาในช่วงสามสี่โมงตอนที่เราไปก็ทำให้พื้นที่นี้สวยดี”

ผลงาน ‘Diluvium’ ของ Lee Bul  ศิลปินชาวเกาหลีชินนี้ คือการจัดแสดงงาน ที่เป็นเหมือการปรับเปลี่ยนพื้นที่ส่วนหนึ่งของอาคาร East Asiatic ที่เก่าแก่และเป็นสถาปัตยกรรมแบบเวนิส ให้กลายเป็นพื้นที่สุดล้ำราวกับหลุดมาจากโลกอนาคต ด้วยการนำเฟรมเหล็กมาพันทับด้วยเทปสีเงิน ยึดโยงระหว่างวัตถุกับพื้นที่ และจะเปลี่ยนสีสันไปตามแสงที่สะท้อนผ่านเข้ามาจากหน้าต่างของอาคาร Lee Bul ได้ให้ความสนใจกับงานศิลปะหลากหลายรูปแบบ ตั้งแต่งานศิลปะจัดวาง ประติมากรรม การแสดงสด ซึ่งเคยมีงานไปแสดงตามพิพิธภัณฑ์และเทศกาลศิลปะมาแล้วทั่วโลก

 

‘Good Girls Go to Heaven, Bad Girls Go Everywhere’ – อิ่มหทัย สุวัฒนศิลป์ จัดแสดงที่ BACC
แนะนำโดย พรชนก ดิบดี – สไตล์ลิสต์

“เราชอบป้ายไฟ “Good Girls Go to Heaven, Bad Girls Go Everywhere” ซึ่งงานชิ้นนี้มีคนเข้าไปถ่ายรูปเยอะมาก แต่จริงๆ หากเดินไปดูใกล้ๆ จะได้เห็นรายละเอียดของงานที่ศิลปินใช้ปีกแมงเม่าเรียงต่อๆ กันในป้ายไฟ ซึ่งเราประทับใจมาก เพราะเขาใช้วัสดุง่ายๆ วิธีการไม่ซับซ้อน แต่พอมารวมกันกับข้อความบนป้ายแล้วมันอิมแพคกับเรามาก คือแมลงเม่าเป็นสัตว์ที่วงจรชีวิตสั้นมาก พฤติกรรมของมันคือชอบเข้าไปเล่นกับไฟ อยู่ใกล้ไฟ ซึ่งมันเชื่อมโยงกับข้อความบนป้าย รวมถึงตัวเราเองที่ชอบเล่นกับไฟเหมือนกัน”

อิ่มหทัย สุวัฒนศิลป์ คือศิลปินหญิงร่วมสมัยที่มีผลงานจัดแสดงในงานBangkok Art Biennale ถึงสองชิ้น นั่นคืองานที่เป็นลายเซ็นต์ของเธออย่าง ‘No More Sewing Machine’ ซึ่งเป็นการใช้เส้นผมของหญิงบริการถักหุ้มอะไหล่ของจักรเย็บผ้า กับอีกชิ้นหนึ่งคือ ‘Good Girls Go to Heaven, Bad Girls Go Everywhere’ ที่เธอใช้ปีกแมลงเม่าติดอยู่ด้านในของป้ายไฟข้อความเดียวกับชื่อผลงาน

 

ILLUSTRATED BY JIDA LEEPAIBOON

Share Article

Leave a reply